Translate

woensdag 27 februari 2013

De verdwaalde zeemeermin

Vissers mogen hun bijvangst niet meer teruggooien. Ja, het is crisis! Dus binnenkort eten we gefrituurde haai, gerookte kwallen en héél voorzichtig kogelvis.

"De Titanic wordt herbouwd - dan kunnen de mensen beleven hoe het was om in die tijd op zo'n bijzonder schip mee te varen", leest W.A. ergens in een krant.

'Die boot moet ik hebben, zegt hij tegen Max. Daarmee wil ik - als de nieuwe koning van Nederland - op 30 april mijn intocht over het IJ maken.

Want dat imponeert!'

'Ik hoop alleen niet dat dat schip óók vergaat, want dan hebben wij maar heel even voor koning en koningin kunnen spelen. Dan is het sprookje snel uit,' zegt Max gniffelend.

Na een paar telefoontjes is de Titanic geregeld. W.A. houdt natuurlijk ook van vissen. En terwijl Max naar de toeschouwers op de kade zwaait, haalt hij zijn netje op. 'Hé, wat zit er nu toch in? Een verdwaalde zeemeermin! Normaal gooi ik die terug, maar dat mag niet meer, want tegenwoordig moet ook de bijvangst "geconsumeerd" worden.

Nou, daar ga ik dan vanavond eens gezellig in mijn nieuwe gouden badkuip mee spelen. Die plastic eendjes begonnen mij de laatste tijd toch al te vervelen,' mompelt hij in zichzelf.

De verdwaalde zeemeermin kijkt hem gelukzalig aan.

'Die Koningsdag kost 7 miljoen euro, zegt hij zuchtend tegen haar. Waar haal ik in godsnaam dat geld toch vandaan? Weet je wat ik doe? Jij moet vanavond samen met Max en mij op het bordes gaan staan. En dan presenteer ik jou als mijn speciale maîtresse.

Ik laat de Dam afzetten en als iedereen (ze verwachten 1 miljoen bezoekers) 10 euro entree betaalt, dan ben ik uit de kosten. En..., dan heb ik nog 3 miljoen over om iets leuks mee te doen. Oh, oh, oh..., wat ben ik toch geniaal!'

'Jij moet dan natuurlijk wel flink met je staart wapperen, want dat vinden de mensen vast heel leuk.'