Translate

zaterdag 2 maart 2013

Geen verhaal

Vandaag geen verhaal. Ik ben benieuwd wie dit nu weer allemaal lezen. Misschien wel politici, want die lullen alleen maar om te kunnen lullen. En..., er is zoals gewoonlijk geen verhaal! Wie zijn er eigenlijk dan wel zinvol met "het verhaal" bezig? Ik vrees maar weinigen onder ons. "Och, we doen ons ding", hoor ik de mensen vaak zeggen.

Op de televisie zie ik omroepen die tegen het koningshuis zijn, maar nu W.A. koning wordt, hebben ze het over niets anders. Ja, de kijkcijfers tellen!

Wat is eigenlijk een goed verhaal? "Het diner" van Herman Koch? "Vijftig tinten grijs"? Het zijn allemaal verhalen voor op de salontafel.

Ja, dat staat chique en het getuigd van intelligentie. Ja..., dan hoor je erbij!


Ik was laatst bij een repetitie van Carte Blanche waar de acteur Stefan Jung, samen met een stel verstandelijk gehandicapten, aan de voorstelling "Woyzeck" werkte. Het maakte grote indruk op mij! Dit is pas een verhaal, dacht ik toen.

Veel mensen kletsen de hele dag als een kip zonder kop. Gewoon om de dag vol te kletsen. Morgen is er weer een dag. "Wat heb je nu je hele leven gedaan?, vraagt Petrus. Ja, nou..., alleen maar gekletst."

De kranten, de televisiejournaals... Als ik na veertien dagen vakantie weer thuiskom, blijkt dat ik helemaal niets gemist heb.

Soms heb je iemand aan de lijn..., je legt je smartphone naast je neer en je hoort die andere persoon door ratelen. Je gaat even naar het toilet en als je daarna weer opneemt, zegt die ander: 'luister je wel?'
'Ja, ja, ik luister', lieg je, en vervolgens kletst het aan de andere kant gewoon weer door.

Ik vraag mij wel eens af of wij - in deze moderne tijd - nu zoveel intelligenter lullen dan in bijvoorbeeld "de Middeleeuwen". Och..., toen waren de conversaties misschien simpeler, maar het verhaal ging wellicht ook nergens over.