Translate

zaterdag 28 februari 2015

Is er bloot na de dood?

"Drones hebben de toekomst" lees ik op een billboard langs de snelweg. Dus, neem een drone in huis! Je zit op het toilet en... shit; het wc-papier is op. Och, Droontje haalt wel even een nieuw rolletje. Lekker makkelijk, toch! Nog even en hij veegt ook de bips schoon.

In Purmerend vallen "terror-oehoe's" (ook al "horror-oehoe's" genoemd) mensen aan. Ze zijn inmiddels ook al gesignaleerd in de buurt van kerncentrales, boven Schiphol, bij Ponypark Slagharen en Diergaarde Blijdorp. En... rondom nudistencampings, want vooral blote, kale mannen zijn een geliefde prooi. Zonder paraplu durft geen mens meer de straat op!
Is een oehoe misschien een drone in een verenpak? Als je naar zijn ronde, fel oranje ogen kijkt en die antenne-achtige oortjes, dan zou het zomaar kunnen. Misschien zijn veel vogels en dieren wel vermomde drones of... robots (bestuurd door duistere machten) die ons dagelijks leven trachten te ontwrichten en weldra korte metten met ons maken!

Kuddes mannetjes zeekoeien wringen zich door onze riolen - op zoek naar Maxima of... Bertha 38? Russische boze wolven steken vanuit Duitsland de grens over. Een konvooi waterreuskonijnen rukt op vanuit Vlaanderen. Lieve zeehondjes in Pieterburen komen in opstand, en als "top of the bill" komt er dit najaar ook nog een Tyrannosaurus rex naar Nederland - weliswaar een dooie, maar toch!
En... onze simkaarten worden massaal gehacked! Wat staat ons te wachten?
De film "The Birds" van Alfred Hitchcock (1963) - waarin zwarte vogels mensen aanvallen - was wellicht al een bad omen.

En dan komt er binnenkort ook nog een Europese Energie Unie met één centraal stopcontact. Ja, ze maken het kwaadwillenden wel érg gemakkelijk! Nu moeten ze nog her en der voor kortsluiting zorgen en kabels doorknippen, straks hoeven ze nog maar één grote stekker eruit te trekken. En dan gaat het licht in héél Europa - pats boem - uit! Vrieskisten ontdooien... Nou ja, vul de rest van zo'n ramp zelf maar in. Slimme burgers gaan nu al massaal - trommelende Duracell-konijntjes hamsteren.

Al maanden graven miljoenen muizen tunnels door onze dijken, en in Groningen vreten ze alle weilanden kaal.
De popgroep Doe Maar zong al in 1982 "Carrière maken voordat de bom valt..." Een geweldig tijdloos nummer dat je gemakkelijk kunt aanpassen, want "Carrière maken totdat de bodem beeft" klinkt ook goed! Ja, bij een kracht van 10,0 op de schaal van Richter verdwijnt dan eerst de provincie Groningen in een enorm gat, en daarna heel Nederland (hebben we alles voor niets ingepolderd).
Dus even meezingen graag: Carrière maken, totdat de bodem beeft... - doe-doe-doe-doe... doe.
Carrière maken, totdat de bodem beeft... - doe-doe-doe-doe... Help!
Nou, volgens mij wordt dit een gigantische hit - een (tijdelijke) comeback van Doe Maar! En.., al vind ik Henny Vrienten écht een hele toffe peer, ik pak binnenkort mijn biezen (wel van te voren even snel mijn royalties innen).

Het schijnt dat er nu vanuit het zuiden ook al grote groepen ooievaars met hoge snelheid - en met verdachte voorwerpen in hun geruite theedoekjes - richting Nederland komen aanvliegen.

En in Barneveld is onlangs een squadron plofkippen gesignaleerd. Ze plukken alles en iedereen kaal! Katja Schuurman vertelde - bij Eva Jinek op de bank - dat ze een stresskip is. En, ze is blijkbaar ook slachtoffer van deze lelijke vliegende roofkippen - want in een nieuwe tv serie gaat ze helemaal bloot. Ze is ook proefkonijn! Ja.., ze laat zelfs haar hersenen nakijken. Welke hersenen? denk ik bij mijzelf. Ik snap nu ook waarom Thijs Römer van haar gescheiden is, want van een kale kip kun je niet plukken.
"Katja de bezige bij" is ondertussen alweer met iets nieuws bezig, en dat heet: Is er bloot na de dood? Ik denk van niet! Katja gaat zelfs nog een stapje verder: bloot, bloter, blootst. Maar ja, tegen de tijd dat dit programma gelanceerd wordt, is wellicht heel Nederland van de aardbodem verdwenen en kijkt er dus toch geen hond.

Het Brabantse plaatsje Uden heeft een nieuwe V&D. Een vreemde zaak want een week geleden was deze winkelketen nog bijna failliet. En..., ze hebben een hele grote dierenafdeling!
'Ja, wij moeten meegaan met de tijd, inademen wat er in de samenleving leeft - de mens van tegenwoordig voelt zich gedroniseerd,' zegt een splinternieuwe (een beetje met de bek naar links trekkende) filiaalmanager.
'Nou, laat ik dan maar snel heel veel dieren en vogelvoer inslaan - én... een mega groot pak toiletpapier, alstublieft!' zegt een dikke kalende mevrouw.
'Ik heb ook nog een bijzondere oehoe in de aanbieding kraait de verkoopster; hij zoemt heel zachtjes en in plaats van; oehoe, oehoe.., oehoe, oehoe - piept hij de hele dag; biep, biep.., biep, biep.'
'Nee, nee.., alstublieft geen oehoe,' roept de vrouw bijna gillend uit. Daarna gaat ze er als een haas vandoor.

'Wat een raar verhaal,' hoor ik een lezer mompelen. Ja, maar de schrik zit er wel goed in!

---------------------------------------------------------------------

Behalve "Nieuws met een glimlach" schrijft en doet Jozef Bloks nog veel meer. Kijk hiervoor op www.jozefbloksmuseum.nl in "De Boeken Gallery" (Webshop - rechter balk)

Jozef Bloks steunt Alzheimer - steunt u ook? (rechter balk voor de link)

Bedankt voor het lezen.

donderdag 19 februari 2015

Poeperdepoep

In het riviertje voor mijn huis spot ik een aalscholver met een zilvergrijze kop - prachtige watervogel. En vlak boven mijn hoofd zit een blauwe reiger in een kale boom. Flats! Nou, dat scheelde maar weinig. Een eindje verderop oefent een jonge lijster zijn eerste deuntje. 'Schijtlijster,' mompel ik in mijzelf. Ja, poep is van alle tijden!

Sigmund Freud had er heel veel theorieën over - vooral kleine kinderen zijn er blijkbaar dol op. Rond 1900 (la Belle Epoque) was poep zelfs hèt onderwerp van de dag!
Een welvaartsprobleem? Zou kunnen. Mensen vreten zich vol met taartjes en gebak, en daar ga je slecht van spijsverteren - met als gevolg: poep in de broek! Je kunt er trouwens ook de psychische status van iemand aan aflezen. Koffiedikkijkers verloren hun baan, terwijl poepkijkers het in die tijd steeds drukker kregen.

In de hongerwinter van '44-'45 waren de mensen echter al blij als ze één keer in de week konden poepen, maar dat terzijde.

Nog niet zo lang geleden was poepen een onsmakelijk woord. Mensen hebben er door de jaren heen dan ook allerlei synoniemen voor verzonnen zoals; kakken; kleien; bouten; reetracen; de wc-eend voeren; sanitair relaxen; bruintje uitlaten; uit de bilnaad gieren; uit m'n sterretje brullen; de pot funderen; een uitdraai maken; uit de broek hoesten; de aambeien schoffelen; een bruinvis lanceren; een bolus draaien; even mijn rioolbelasting betalen; een bruine beer schieten; kringspieroefeningen doen. En dan heb ik uiteraard alleen de leukste gesorteerd, want er zijn er nog véél meer! In Vlaanderen betekent poepen echter iets héél anders!

Van Kooten en de Bie waren duidelijk "avant la lettre", want al in de jaren '70 deden zij veelvuldig aan internationale poepwedstrijden mee. En letterpoepen was hun specialiteit! De "I" en bijvoorbeeld de "X" waren een makkie. Maar een mooie "0" leggen was dan weer hele andere koek.

Maar goed, nu heeft bijna iedere TV of radiopresentator er de mond van vol.

Heb je problemen met de stoelgang, dan is er nu zelfs een heuse Amerikaanse poepbank! Nederlandse dokters bestellen daar een hoopje gezonde bruine prut dat ze in je reet spuiten en na enige tijd - Hopla Popla - draai je weer een lekkere, gezonde dampende keutel! Alleen kan er soms een labeltje aan hangen met: Made in the USA.

Ja, sinds dat mensen de kak van hun hondje oprapen en in een plastic zakje moeten doen, is er veel veranderd!

Nee, poep is niet meer bah! Babypoep is trouwens nooit vies geweest. Ze hebben er iedere dag pampers van vol! En op menig babykransje is het een hot item. Ja, Huubje heeft weer mooi gepoept. Ruikt goed, ziet er gezond uit - mamma wrijft zich in de handen.
Zo, en nu nog een boertje!

Veel vogels en dieren eten elkaars poep. Maar zo'n vaart zal het bij de mens (nog) niet lopen. Hoewel? Doktoren vinden steeds meer gezonde dingen in menselijke uitwerpselen. En wist je dat in sommige peperdure parfums poep is verwerkt. Weliswaar een heel klein beetje, maar toch!

En dan al die "vieze" liedjes. "Poeperdepoep, wie schijt daar op mijn stoep?" was dit jaar een grote carnavalskraker! Ja, het was een gierende knaller!
Comazuipen is dus binnenkort helemaal uit!

Ik vraag mij af of er ooit een kunstenaar (Rembrandt?) een schilderij met poep heeft geschilderd of daar tenminste zijn bruine verf mee heeft aangemaakt. Als baby maakte ik al hele interessante schilderijen op het behang. Dus - wat dat betreft - voldeed ik aan de theorieën van Freud!

Als je vroeger een achternaam had die enigszins met poep associeerde (bijvoorbeeld: Schijtelaar of Strontjes) dan sprak je die liever niet hardop uit. Maar nu zag ik laatst boven de voordeur van een klein winkeltje - in plaats van een bescheiden naamplaatje - een groot uithangbord waarop stond: Jan en Ankie Reutelaar - biologische toiletartikelen.

Je ziet het ook aan de kleding. Een tijdje geleden waren de zogenaamde drollenvangers (poepbroeken voor dames) erg in. Ik vond zo'n lege aardappelzak hangend aan je billen maar niets. Nee, geef mij maar een strak kontje.

Ik herinner mij de film "Mad Max Beyond Thunderdome" waarin mijn sexy Tina Turner een gasfabriek uit varkensstront beheerde. En aangezien tegenwoordig alles gerecycled wordt, zou het mij niet verbazen als er binnenkort door minister Kamp een gasfabriek uit mensenpoep wordt geopend.
Zeker nu ze (door die aardbevingen) in Groningen de gaskraan langzaam dichtdraaien. En.., omdat ze de boringen op Terschelling er voorlopig toch niet doorheen gedrukt krijgen, zou ik mij goed kunnen voorstellen dat Rutte en Samsom binnenkort de Nederlandse bevolking vriendelijk doch dringend vragen om (tijdens deze economische crisis) een steentje (= drolletje) bij te dragen.
Dus.., of we nu allemaal onze ontlasting heel zorgvuldig willen opvangen. En dan komt er (net zoals vroeger de schillenboer) iedere week een keutelboer ze braaf ophalen. Eigenlijk net zoals de urine van zwangere vrouwen voor Moeders voor Moeders - maar dan anders.

'Ja mensen, we moeten er met z'n allen de schouders onder zetten,' zegt Rutte met een ietwat opgetrokken neusje. 'En het is goed voor de werkgelegenheid!' grinnikt Samsom. 'Dus voortaan hangt er bij iedereen een schepnetje op het toilet. Ja, gezellig, het visseizoen is bij deze geopend,' roept Markje lachend.

Een stap verder en je wilt écht niet weten waar peperkoek van gemaakt wordt. Chocoladepudding heb ik ook nooit lekker gevonden. Ik vond er altijd al een raar smaakje aanzitten. Een reep bruine chocola ook, en... het plakt zo aan je vingers!

zaterdag 14 februari 2015

Late Rembrandt ouwe viespeuk?

Valentijnsdag: brieven frankeren met een lippenstift-kus. Of een mooie prentbriefkaart van Rembrandt met daarop in plaats van "drukwerk", een afdruk van je reet.

Rembrandt Harmenszoon van Rijn ging in 1656 failliet (slachtoffer van een financiële crisis). Toen al? Jazeker! Malafide handel in aandelen, gesjoemel met opties, corrupte banken - het is dus echt niet van onze tijd. Toen waren ze ook al goed bezig. De Duitse acteur Klaus Maria Brandauer heeft in een film uit 1999 het leven van Rembrandt én de tijd waarin hij leefde prachtig vertolkt. Een kleine groep was stinkend rijk en de rest van de bevolking straatarm.
Ja, ja, de Gouden Eeuw!

De Nachtwacht is door velen geanalyseerd. Zo zag ik zelfs eens een documentaire waarin het schilderij als een zeer erotisch tafereel werd beschreven. Ja, Rembrandt schilderde toen al met vijftig tinten grijs! Zou hij ook aan SM hebben gedaan? Folteren is immers van alle tijden!

Ik snap het allemaal niet zo goed. In de jaren '60 had je de hippies met hun Love-ins, jaren '70 was er Sylvia Kristel én Histoire d'0, jaren '80 the Chippendales, daarna was het een tijdje stil en dan nu "50 Shades of Grey". Ik hoop niet dat mijn dochter naar die film gaat. Vroeger herkende je (in het donker op straat) een dame aan haar tikkende hakjes. Nu herken je ze aan het gerikketik in de broek.

"Rembrandt was een impressionist die zijn tijd 200 jaar vooruit was" zeggen nu sommige critici. Van anderen hoor ik echter dat hij worsthandjes en horrelvoeten schilderde.

En... hij schilderde wel érg veel naakt. Ja, zelfs erotisch - soft porno! Wippende stelletjes. "Een gevonden moment, een verloren moment" hoor ik een van de organisatoren zeggen. Nou, dat klinkt allemaal heel mooi, maar volgens mij was Rembrandt gewoon een ouwe viespeuk. Hij schilderde ook veel verlepte vrouwenlichamen met bulten, rimpels, uitpuilende buikjes en cellulitis. Nee, van schoonheid had van Rijn nog nooit gehoord!

"Plastic Fantastic" roept nu Sophie Hilbrand luidkeels. Gaat ons puur natuur meisje - mijn Frau Antje (met haar leuke frisse kaaskoppie en roomboter tietjes) - nu ook voor de bijl? Had ik nooit van haar gedacht - daar zakt mijn broek dus écht van af! Maar, ze wordt bijna veertig dus nu moet ook zij blijkbaar aan deze hype geloven. En gaat zij ook naar Botox Parties waar een vrolijke dokter iedereen die maar wil met een spuit in zijn of haar reet prikt? Het schijnt ontzettend hip te zijn. Ja, gezellig! (Sorry, maar ik ben nog van de Tupperware Parties.)

En dan nog het botoxdilemma: Mamma, ik wil er goed uitzien anders krijg ik nooit een vriendje! Maar ja, hoe ver moet je gaan? Straks lig je op een hotelkamer met een lekker jong ding te krikken. En ineens schiet er een oud liedje van Toon Hermans door je hoofd "Vader gaat op stap... plotseling zag hij een vlekkie in haar nekkie, en toen nog een rare grote teen... toen zei vader; Jacky, es tut mir leid, ich muss jetzt gehen". Als het mutseflutsje (na het rollebollen) even naar het toilet gaat, kijk je toch stiekem in haar handtasje - in haar paspoort. En als je dan leest dat ze al 97 is, dan kun je daar toch behoorlijk van gaan obstiperen, en vraag je je af waar de grens met necrofilie ligt.

Vrouwen kunnen tegenwoordig hun vagina laten corrigeren, maar mannen willen dat zo meteen natuurlijk ook. "En... maak mijn piemel ook maar een stuk langer. Vijf centimeter of mag het iets meer zijn?" vraagt de dokter. Binnenkort zien we dus een hele nieuwe generatie mannen met Pineukkio's in de broek! Tja, wie kun je dan nog geloven?

vrijdag 6 februari 2015

De Sirtaki! Hop, hop, hop, de beentjes van de vloer

In de kapsalon wordt ik geknipt door een Griekse drone (mijn personal kapster is blijkbaar op vakantie in Griekenland). De elektronische bij zoemt vrolijk rond mijn hoofd en bijna sneller dan het geluid worden ook mijn wenkbrauwen en oorhaartjes vliegensvlug gesnipt. Het is de moderne tijd, denk ik bij mijzelf. Een paar snippen later sta ik happend in een heerlijke, dampende souvlaki buiten op straat en leunend tegen een lantaarnpaal lees ik in een daklozenkrantje "Griekse minister van financiën Yanis Varoufakis bezoekt Europese staatshoofden".

Onlangs overleed Demis Roussos. Toeval? Een geweldige zanger sterft, en een bijzondere politicus staat op. 'Het Orakel van Delphi,' mompel ik in mijzelf.

Thuisgekomen plaats ik - tijdens het avondeten - bij een Grieks bedrijf een ordertje op internet: een dozijn flessen olijfolie uit Kreta. Luttele minuten later vliegt er een drone door het open keukenraampje en reutelend boven mijn bord met Kotosoupa (een heldere Griekse kippensoep) poept Aphrodite sexy een bonnetje uit. Braaf zet ik mijn handtekening voor ontvangst. (Mijn dochter, die geen eetlust heeft, zit naar de nieuwe natuurserie van Life Story (BBC Earth) te kijken - ze bewondert kolibries). 'De strijd om de klant. Wie levert er het snelst,' zegt mijn vrouw, terwijl ze een vermicellisliertje tergend langzaam naar binnen slurpt.

Zal president Alexis Tsipras de glazen van het brilletje van Jeroen Dijsselbloem doen barsten? Gaat Mark Rutte nu definitief zijn eeuwige glimlach verliezen? Vallen Angela Merkel en Hollande binnenkort elkaar huilend in de armen? En maakt hij alle Europese politieke leiders écht transparant?
Polarisatie en transparantheid zijn immers hun geliefde stopwoordjes. Steeds vaker voel ik dan ook een enge wind door mijn haren of... langs de binnenkant van mijn benen strijken. 'Wat is er?' vraagt mijn vrouw. 'Ik denk dat het weer een swaffelende politicus is,' antwoord ik. 'Goh, je hebt inderdaad een hele grote natte vlek op je broek - gedver.'

En... zakken zometeen de banken écht als slappe gelatine pudding in elkaar? Gaat hij Europa redden? Ja, ja, ja, en weg met de gebakken lucht! "Het is afgelopen met het Calimero-gevoel" roept de Griekse bevolking.

De oude Olympische Spelen gaan herleven. Weg met al die fix matching. Weg met die enorme miljoenentransfers. Ja, de lauwerkrans - als beloning - is weldra terug!

Begin jaren '80 logeerde ik - op het eilandje Sifnos - in een pensionnetje van een Griekse visser. Het was een vriendelijke man met een stuk wild vlees in zijn rechteroog (als gevolg van een verdwaalde vishaak, dacht ik toen). Iedere avond aten wij zijn heerlijke gefrituurde ansjovisjes.
Maar op een keer kwam er een Amerikaan die zijn boot wilde kopen. En toen werd die visser heel erg boos en schreeuwde: 'Die boot is verdomme mijn leven, wegwezen jij!'

25 jaar later was ik weer in Griekenland. En ik was benieuwd wat ze met die miljardensteun van de EU hadden gedaan. Ik verbleef in Athene in een splinternieuw, peperduur super de luxe hotel (het was een aanbieding) - pal tegenover de tempel van Zeus en de Acropolis.
Op de bovenste verdieping had je een adembenemend uitzicht. Beneden op straat zag ik echter kreunende en zuchtende mensen die blijkbaar iedere dag vis aten en dat is ook geen pretje, bovendien ga je er zo van uit je bek stinken. Verder zag ik héél veel taxi's en in de haven moderne ferryboten met roltrappen. Voor de rest was alles precies hetzelfde als 25 jaar geleden. Ik vermoed dan ook dat die miljarden allemaal opgeslurpt zijn door gretige politici én patserige oom Dagoberts.

In Griekenland waren de mensen gewend om van de zon, de zee, de ouzo en de rust te genieten. Het liefst zouden ze de hele dag dat liedje Happy van Pharrell Williams neuriën. Ik begrijp dus heel goed dat ze dit terug willen.

En niet alleen de Grieken, want binnenkort danst wellicht heel Europa de Sirtaki.